Wyniki ankiety - Co należy zmienić na ulicy Chmielnej?

Niniejszym przedstawiam Wam wyniki ankiety, którą przez długi czas trzymałem na blogu. W sumie na kilka pytań o to, co należy zmienić na ulicy Chmielnej w Warszawie odpowiedziało 212 osób, a zatem całkiem fajna, duża i reprezentatywna grupa. Obok na wykresie widać rozkład głosów (można było wskazać kilka odpowiedzi). Najważniejszym celem jest wyczyszczenie ulicy z brudu, umycie graffiti, dalej elementy małej architektury i zieleń oraz usunięcie samochodów. To jak zmienia się krajobraz po usunięciu samochodów i zastąpieniu ich zielenią widać w jednym z poprzednich postów. Ważne dla mnie jest to, że ludzie przeciwni są ujednoliceniom. A zatem dosć  jednolitej Chmielnej! ;)
pozdrawiam
Paweł Walicki

statystyki na blogu

W ubiegłym tygodniu zainstalowałem statystyki na naszym blogu na stat24. Wyniki są jak na razie słabe - raptem niecałe 30 osób/ tydzień odwiedziło naszą stronę. Ale to tylko początek, rogrzewka przed główną bitwą. Wyniki statystyk możecie oglądać sami - na dole strony umieściłem link do stat24 bezpośrednio do statystyk. Dlaczego statystyki są jawne? To prosto - mam marzenie, aby ta stronka stała się absolutnie jawna i wysoko pozycjonowana i aby co tydzień wchodziło na nią znacznie więcej osób niż te pierwsze 30. Wszystkim 30 osobom razem i każdemu z osobna dziękuję za zainteresowanie, za wejście i poparcie. Jak będzie nas tygodniowo kilka tysięcy - będziemy mogli zaprosić reklamodawców, a dzięki ich funduszom będziemy mogli naprawiać ul. Chmielną....

Ciekawe są wyniki ankiety - łącznie 5 osób wzięło w niej udział, a zatem wyniki są mało reprezentatywne, ale jak na 30 odwiedzających, to przecież łącznie 20%. ;) A zatem 3 osoby są gotowe do złapania za miotłę a 2 kolejne chciałyby wesprzeć takie inicjatywy finansowo. To dobrze wróży moim planom - happeningom na Chmielnej, wyczyszczeniu elewacji, naprawom, i w końcu uruchomieniu monitoringu i pilnowaniu, aby było pięknie...
Wysyłajcie adres bloga do przyjaciół i znajomych - niech ten blog się rozwija, niech zacznie żyć własnym życiem.
pozdrawiam
Paweł Walicki